Serengeti Nationaal Park

Het Serengeti Nationaal Park is zonder twijfel het bekendste en beroemdste natuur- en wildreservaat van Tanzania.  De naam Serengeti, afkomstig van de Maasai-taal, betekent letterlijk ‘Eindeloze vlaktes’. Dit immens grote Afrikaanse natuurgebied van ongeveer 30.000 km² bestaat uit savannes en boslandschappen en is verdeeld over het noorden van Tanzania en het zuiden van Kenia, waarvan 80% in Tanzania ligt.

serengeti nationaal park

In de Serengeti leven ongeveer 1,6 miljoen planteneters zoals de blauwe gnoe, diverse gazelles, steppezebra’s, buffels, nijlpaarden en olifanten, maar ook duizenden roofdieren waaronder de cheeta, luipaard, hyena en de leeuw.

Het Serengeti National Park is één van de beste plekken ter wereld om de Big Five te zien; leeuw, luipaard, olifant, buffel en neushoorn. Samen met de hoefdierentrek maakt dit de Serengeti tot het beroemdste wildpark van Afrika.

In de Serengeti bevindt zich ook de archeologisch belangrijke Olduvaikloof, waar enkele van de oudst bekende menselijke fossielen gevonden zijn.

Migratie

De Serengeti is vooral wereldberoemd beroemd dankzij de migratie, ook wel de ‘grote trek’ genoemd,  die elk jaar plaatsvindt, waarbij ongeveer anderhalf miljoen gnoes en zebra’s zich vanwege de droogte verplaatsen vanuit zuidelijke vlaktes naar de noordelijke heuvels van de Serengeti. Daarbij moeten ze onder andere de rivier de Mara oversteken. Dit verschijnsel wordt een cirkelvormige migratie genoemd.

Survival of the fittest

De migratie is een survival of the fittest in zijn puurste vorm. De massale migratie van een miljoen gnoes, 300.000 zebra’s en 300.000 gazellen door het Serengeti park is een overlevingsstrategie die vele eeuwen terug gaat. Al is de tocht nog zo fataal voor duizenden dieren, ze moeten echter wel. Het land waar zij grazen, de zuidelijke savanne en de Ngorongoro krater, droogt na het regenseizoen – december tot mei – snel uit. Er blijft geen eten genoeg over voor de anderhalf miljoen grazende dieren.

Duizenden hoefdieren komen om bij hun poging de Grumeti en Mara rivieren over te steken. De tocht is hard. Cheeta’s, luipaarden, wilde honden, hyena’s, krokodillen en vooral leeuwen liggen op de loer. Zij storten zich op de achterblijvers of de kreupelen.

Het ritme van de natuur is onverbiddelijk. De stoet beesten stopt niet. Ze razen door naar het noordoosten. Op zoek naar nieuwe graslanden in het vlakke landschap waar slechts een paar granieten rotsen de verre horizon onderbreken.

Geboorte gnoes en start van de migratie

De lange tocht start in april, nadat er in februari/maart, in 2-3 weken tijd in de zuidelijke Serengeti ongeveer 500.000 gnoe kalveren worden geboren. Vanaf dat moment trekken de kuddes naar de westelijke Serengeti. Ergens in juni steekt de immense kudde de Grumeti rivier over en in juli/augustus de Mara rivier, waarna de kudde aankomt in het in Kenia gelegen Masai Mara gebied.

Vooral de oversteek van de Mara rivier is een waar spektakel, waar al heel veel natuurfilms over gemaakt zijn. Van steile hoogtes storten de duizenden gnoes zich in de rivier, waar honderden krokodillen op de loer liggen. Duizenden gnoes halen de overkant niet en vallen ten prooi aan de hongerige krokodillen.  In september/oktober verblijven de gnoes, zebra’s en gazellen in het Masai Mara gebied, waar zij zich tegoed doen aan het voedzame gras.

In november dendert de kudde in vol galop weer naar het zuiden, terug naar het Ngorongoro gebied, waar het is gaan regenen. Hier paren de dieren dat het een lieve lust is. Ook het jaar erop moet er immers weer genoeg nieuw kroost zijn voor de migratiecirkel van 3.000 kilometer.